Dagschotel

antonio-scheltema-cr
De kat is hetzelfde, de kachel in het midden van het café is hetzelfde, de stoelen, tafels en het meisje dat ons bedient is hetzelfde en ze weet ook al dat ik tonic wil. Maar er is iets anders en ik zie het meteen als ik naar ons favoriete tafeltje loop. Diep achter de bar, in de keuken, staat een andere man te koken. Ik let er op omdat het vorige keer ook al zo was en ik toen nog vage hoop had dat het eenmalig was, maar het is nu een maand later en hij staat er nog steeds.

M. Vasalis – De krekels

DE KREKELS

Ik lig met open ogen in het duister
en de gordijnen aadmen op en neer,
ik heb geen lichaam en geen zwaarte meer
mijn geest is rustig en ik luister…
(…)

M. VASALIS

Lees het hele gedicht hier: http://osdir.com/ml/culture.literature.dutch.coster/2008-06/msg00018.html

En voor de grap nog een citaat van Edna St.Vincent Millay tegen M. Vasalis:

“I beg you (…) most sternly to exorcise your private demon (whose name, I suspect is Calvin) and to chew a few lotus seeds.”

Op avontuur

We stappen uit de taxi en hij wankelt een beetje. “Het is die kant op, dat is de kade,” zeg ik. Hij knikt en samen gaan we op zoek naar het restaurant waar we gereserveerd hebben. Ik hoop dat het dichtbij is. Wij zijn afgezet bij de brug van het Westergasterrein dat het dichtst bij het centrum ligt en naarmate we verder lopen realiseren we ons dat we beter drie bruggen verder hadden kunnen uitstappen, bij de sluisjes van de reigers. Als we over de smalle planken lopen, vindt hij alleen die sluisjes al de moeite van het komen waard.