Herons in Amsterdam

I watch the old lady with her walker. She’s all in black, walking alongside a tall, older gentleman also all in black. They have something distinguished about them. They’re slowly walking towards me, the lady focused on her walking, the gentleman looking around as if everything is new to him. I push myself into the bushes so they can pass me on the small sidewalk and shyly, I greet them. The man’s eyes cross mine and he turns to the lady. “Another one,” he tells her, as if this is unexpected. Behind them I see a heron stalking the waterside.

Op avontuur

We stappen uit de taxi en hij wankelt een beetje. “Het is die kant op, dat is de kade,” zeg ik. Hij knikt en samen gaan we op zoek naar het restaurant waar we gereserveerd hebben. Ik hoop dat het dichtbij is. Wij zijn afgezet bij de brug van het Westergasterrein dat het dichtst bij het centrum ligt en naarmate we verder lopen realiseren we ons dat we beter drie bruggen verder hadden kunnen uitstappen, bij de sluisjes van de reigers. Als we over de smalle planken lopen, vindt hij alleen die sluisjes al de moeite van het komen waard.