Gewoon blijven rijden

Ik woon tegenover een tramhalte waar ik laatst vanuit het raam naar zat te kijken. Een tram stopt, deuren openen. Een vrouw probeert gehaast haar kaart tegen de kaartleesmachine te houden. Je moet uitchecken als je uitstapt. De kaart valt bijna, maar het lukt allemaal precies. Ze stapt de treedjes af, trekt haar rugzak recht … Read more

Kleuren van de stad

Een inzicht in de stad, een inzicht in de mensen die hier wonen, mijn buurt. De straten verlicht met de kleuren van binnen, roden en blauwen, oranjes en groenen. Het verbaast mij altijd de verschillen die je ziet en ik vraag mij af: was dat altijd al zo, al die verschillende kleuren of komt het … Read more

[-]

omdat het einde nabij isen ik straks alleen achter blijfwil ik vandaag graag zeggendat ik het meest van jou heb gehouden alleen jij hebt mij verder gebrachtmeer warmte gegevenmij harder laten lachenen dieper laten komen en alleen jou ga ik missen ja, jij

Slijt me langzaam

de stad slijt me langzaammensen vloeien als waterom en over menemen stukjes mij meetot op een dag het laatstecruciale stukje vergeven isen ik ongrijpbaar blijfzweven door stratenom en over mensenslijt ik langzaam de stad

Ja, het ziekenhuis

Ik loop het Lucas Andreas uit en zie een vader zijn jonge kindje op de grond zetten. Ze is nog geen twee. ‘Ga maar rennen,’ zegt hij. ‘Wil je rennen?’ Het meisje rent waggelend over de lange opgang richting entree. ‘Ja,’ roept ze blij, ‘ja, ziekenhuis.’ Ze kijkt lachend naar haar vader.

hoe het hoort

je hebt goede tietenzegt hijgoed vooruithij houdt keurig afstanddeze meneer die ik op straat tegenkomhij glimlacht naar me dankuwel meneer laat ze niet gaanzegt hij nog ik glimlach en loop door

+ More